Ψάρεμα από τη στεριά.

Η μπονάτσα ψάρια κάνει, κι ο ψαράς θαρρεί τα πιάνει.
*****************************************************
Μόνο που δεν ήταν μπονάτσα και δεν τα έπιασε ο ψαράς.
Μια και δεν είχα προχθές το βράδυ κάτι σοβαρό να κάνω, αποφάσισα να πάω για ψάρεμα.

Στεριανό παραγάδι ή (ανεμοπαράγαδο) με κατευθυνόμενη σημαδούρα από τη στεριά. Κινείται με τον άνεμο που φυσάει τραβώντας τη μάνα του παραγαδιού. Όσο για το αποτέλεσμα πάντα θετικό. Θα σας μιλήσω για το στεριανό παραγάδι σε άλλη μου ανάρτηση πως ακριβώς φτιάχνεται και πώς λειτουργεί.

Όσο για την ψαριά τα λένε όλα οι φωτογραφίες.

Μιά μεγάλη σαλάτα

Η μεγαλύτερη σαλάτα του κόσμου έγινε σήμερα εδώ. Στην Ιεράπετρα.

Στην νοτιότερη πόλη της Ελλάδος. Στην μεγαλύτερη πόλη του Νομού Λασιθίου.

Στην νύμφη του Λιβυκού.

Η διαδικασία άρχισε από τις 2 το μεσημέρι τοπική ώρα.

Εδώ το πλύσιμο των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν

Μετά το πλύσιμο ακολούθησε ο τεμαχισμός.

Το αποτέλεσμα άρχισε να φαίνεται γύρω στις 4 το απόγευμα τοπική ώρα.

Καθαρισμός και τεμαχισμός των κρεμμυδιών που χρησιμοποιήθηκαν

Η προσθήκη τους στη σαλάτα έγινε προς το τέλος.

Ακολούθησε η προσθήκη της φέτας.

Έτοιμη η σαλάτα.

Η αυτόματη ζυγαριά έδειχνε 13.143 κιλά.

Νέο παγκόσμιο Ρεκόρ. Και μυρωδιά φρέσκιας σαλάτας παντού.

Παγκρήτιο Συνέδριο Μελισσοκομίας.

Οι μελισσοκομικοί φορείς αποφάσισαν την διοργάνωση του 2ου παγκρήτιου μελισσοκομικού συνεδρίου στις 21 και 22 Οκτωβρίου 2010 στην Ιεράπετρα.
Στο συνέδριο αυτό θα γίνουν εισηγήσεις σχετικά με θέματα που ενδιαφέρουν τον κλάδο της μελισσοκομίας
Ομιλητές θα είναι εκπρόσωποι φορέων, μελισσοκόμοι καθώς και επιστήμονες που θα ανακοινώσουν τα αποτελέσματα ερυνών και παρατηρήσεων τους.


Για τον καλύτερο προγραμματισμό του Συνεδρίου παρακαλούνται όσοι επιθυμούν να συμμετάσχουν ως ομιλητές, να έρθουν σε επαφή με τον πρόεδρο της επιτροπής κ. Ανδρέα Θρασυβούλου (τηλ: 2310 472983, fax: 2310 471939 e-mail: thrasia@agro.auth.gr ) προκειμένου να αποστείλουν τον τίτλο και την περίληψη της εισήγησης τους.

Το κόκκινο αλμυρίκι.

Το δένδρο αυτό είναι αυτοφυές, πολυετές, φύεται στην Κρήτη αλλά και σε πολλά μέρη της υπόλοιπης Ελλάδας. Τα φύλλα του είναι μικρά και έχουν ανοικτό πράσινο χρώμα.
Το συναντούμε συνήθως σε πεδινά μέρη αλλά και σαν διακοσμητικό στις άκρες των δρόμων. πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα.

Ανθίζει στις αρχές της άνοιξης. Τα κόκκινα κλαδιά του γεμίζουν λουλούδια. Όταν είναι ανθισμένο τα λουλούδια του είναι πολύ περισσότερα από τα φύλλα του

Είναι φυτό που δίνει πολλή γύρη και μέλι.

Η πλούσια ανθοφορία του, και το υπέροχο άρωμα που βγάζουν τα λουλούδια του, προσελκύουν τις μέλισσες.

Είναι ένα από τα καλλίτερα μελισσοκομικά φυτά.

Ο ασπάλαθος.

Κάποιοι φίλοι μελισσοκόμοι ισχυρίζονται ότι αυτό το φυτό με τα υπέροχα κίτρινα λουλούδια δεν είναι μελισσοκομικό Εγώ έχω αντίθετη γνώμη. Παρατηρήστε την φωτογραφία που ακολουθεί.

Ο ασπάλαθος. Πολυετές φυτό, αγκαθωτός θάμνος με μικρά φύλλα που διακλαδίζονται σε τρία μικρά, όπως το τριφύλλι. Είναι μαλλιαρά από πάνω και λεία από κάτω. Έχουν βαθύ πράσινο χρώμα. Τον ασπάλαθο τον συναντούμε στην Κρήτη, αλλά και σε άλλες περιοχές εκτός Κρήτης με διαφορετικές ονομασίες όπως: Ασφάλαθος, σπαλάχτρι, σπαλάθρι, κλπ. Όποιος ξέρει περισσότερες ονομασίες μπορεί να τις γράψει.

Ο ασπάλαθος ανθίζει στις αρχές της Άνοιξης. Τα λουλούδια του έχουν έντονο κίτρινο χρώμα, είναι νεκταρογόνο φυτό, το μέλι του είναι αραιό, έχει και αυτό έντονο κίτρινο χρώμα με χαρακτηριστική γεύση και άρωμα. Τον επισκέπτονται συνήθως οι μέλισσες όταν η ένταση του ανέμου είναι μικρή.

Οι καρποί του μοιάζουν με τους καρπούς των φασολιών με την διαφορά ότι είναι πολύ μικροί, πολύ σκληροί και μαλλιαροί. Οι κατσίκες τρώνε τους καρπούς του, και τους τρυφερούς βλαστούς πριν αυτοί ξεραθούν και μεταμορφωθούν σε πολύ σκληρά και επικίνδυνα αγκάθια.

Μια μαντινάδα λέει:

Σον τον ασπαλαθόκαρπο που τονέ τρώνε οι αίγες,

ετσά με 'φάγανε και εμέ οι γεδικές τσι έγνοιες

Μετά την ανθοφορία οι τρυφεροί βλαστοί μεταμορφώνονται σε πολύ σκληρά και επικίνδυνα αγκάθια, από την αρχή του κορμού του φυτού έως την κορυφή. Οι καρποί του ξεραίνονται και αυτοί. Όταν ανεβαίνει η θερμοκρασία την ημέρα ανοίγουν απότομα με ένα χαρακτηριστικό ήχο και πετάγονται τα σποράκια που περιέχει μέσα το σκληρό κέλυφος του φασολιού του. Με τα πρωτοβρόχια το φθινόπωρο ριζώνουν τα σποράκια και δίνουν νέα φυτά.

Το ξύλο του είναι πολύ σκληρό και χρησιμοποιείται σαν καυσόξυλο γιατί δίνει δυνατή φωτιά και κάρβουνο που κρατάει.

Ο ασπάλαθος αναφέρεται από τον Διοσκουρίδη στην αρχαιότητα. Επίσης πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες ότι με τα αγκαθωτά κλαδιά του ασπάλαθου χτυπούσαν και τιμωρούσαν τους τυράννους στον Άδη